Komin aftur..

Vá, það er svo langt síðan ég kom hingað inn að ég var næstum búin að gleyma því hvernig ég ætti að skrifa inn nýja færslu. Kaldhæðnislegt að fyrsta setning síðustu færslu inniheldur orðin "dugleg að blogga"..

Nú er ég einu prófi frá útskrift. Það er skrítin tilhugsun. The moment I have been waiting for.. Styttist óðum í það. Ég hendi námsárangrinum svo hérna inn þegar allar einkunnir eru komnar í hús.

Gaman að segja frá því að ég er komin í stjórn Starfsmannafélags Slippsins. Svona fær maður fyrir að skipta sér af ;) .. nei nei, þetta verður gaman... Ég mun sem sagt halda áfram að vinna í Slippnum eftir útskrift þangað til ég ákveð eitthvað annað. Ég er ekkert að flýta mér eitt eða neitt. Dauðlangar reyndar í tækniskóla í Danmörku að læra véltæknifræði. En allavega ekki næsta árið. Frí frá skóla takk.

Fimmtudaginn 14 maí fer ég í mitt síðasta próf í VMA (gefið að ég hafi ekki tekið upp á því að falla og þurfi að fara í upptökupróf) og vinn mína síðustu vakt á kvöldvakt Norðlenska... Allt að gerast þá.

Annars er lítið að frétta.. Still driving the same car, still living in the same apartment, still me...

Sko mig..

... bara dugleg að blogga.

Heimanámið er strax komið á fullt svo það er nóg að gera. Einkunnirnar úr lotunáminu er komnar í hús og ég fékk 8 í raflagnateikningum (RLT 103) og S (staðist) í RAL 103, sem er tengingaáfangi.

Ég er komin á þá niðurstöðu að manneskjan sem að sér um B-sal í Borgarbíó sé að reykja eitthvað sterkara en sígarettur. Ég fór í bíó fyrir ekki svo löngu á myndina Quarantine með Heike vinkonu, sem er hryllingsmyndabíófélagi minn. Myndin var nú ekkert spes og ég var eiginlega bara hlægjandi mest alla myndina. Svo fór ég viku seinna á nýju Bond-myndina með Slippurunum, SFS splæsti. Myndin byrjaði og svo kom allt í einu einhver texti þó að enginn væri að tala í myndinni. Eitthvað kannaðist ég við textann. Þá var þetta textinn úr Quarantine við Bond-myndina.. Það var svolítið sérstakt. 

Svo fór ég í bíó með Steinunni systir síðustu helgi á Transporter 3. Myndin byrjaði en mér fannst eitthvað skrítið. Ég var sannfærð um að þetta væri Will Smith á skjánum en mundi ekki eftir að hafa heyrt að hann væri í þessari mynd. Ég sný mér að Steinunni og spyr hana hvort við höfum ekki örugglega farið í réttan sal. Jú, hún vildi meina það. Eftir nokkrar mínútur þá var það samt greinilegt að við værum á vitlausri mynd. En allir aðrir í salnum virtust vera það líka. Einhver göfugur í salnum nennti að standa upp og innan skamms voru auglýsingar komnar aftur á skjáinn. Svo kom mynd sem mér leist á. Það hafði verið sett vitlausa mynd af stað..
Ég mæli eindregið með Transporter fyrir alla kvenmenn. Jason Statham er oft ber að ofan... mmmm... Flotti foli... Flottur gaur ber að ofan að slást, slagsmál, kappakstur.. Hvað þarf meira???

Ég vissi að ég væri að gleyma einhverju.....

.. ég á að heita bloggari..

Uppgjör ársins 2008: Fínt ár. Svona að mestu leyti allavega.

Ég hef víst haft það að venju að henda inn hér inn einkunum. Here it goes:
Rafmagnsfræði   RAF 554   9
Þýska                 ÞÝS 203   9
Stærðfræði         STÆ 503   8
Vélfræði             VFR 513    8
Véltækni            VTÆ 202   8
Stillitækni          STI 203     7

Á reyndar eftir að fá einkunnir úr lotunáminu. 

Það stefnir allt í aðra eins önn og haustönnin var, þ.e 28 einingar og 60% vinna. En eins og flestir hljóta nú að vera búnir að heyra þá er þetta síðasta önnin mín. JEIJ.. alveg að fara að útskrifast.. Ég er samt sannfærð um að eiga eftir að þurfa áfallahjálp næsta haust. Þegar ég fer EKKI AFTUR í skóla. Og mun actuallly eiga kvöldin mín frí. Ekkert helvítis heimanám. 

En þar sem að minni mitt er ekki upp á marga fiska þá er ég auðvitað búin að steingleyma öllu sem vert væri að segja frá. Kannski spurning um að fara bara að heimsækja draumalandið.. 

.....zzzzzzzz........

Simple minds, simple pleasures.

Það hefur oft tekið mig langan tíma að sannfæra fólk sem ekki þekkir mig og Höskuld bróðir að við séum systkin. Ástæðan er einföld. Við erum eins og svart og hvítt, ying og yang. Á meðan hann er nákvæm eftirlíking af karli föður okkar þá er ég svo hárnákvæm blanda af foreldrum okkar að það fer eftir því við hvern ég er að tala hvort að ég líkist mömmu eða pabba. Hann er svona hávaxinn og þrekvaxinn en ég lítil písl. Hann er svo syndandi rólegur að það rennur varla í honum blóðið á meðan ég flögra um eins og skellibjalla á spítti og stoppa helst aldrei. Hann er feiminn og hlédrægur á meðan ég spjalla við afgreiðslustelpuna sem að ég hef aldrei séð áður eins og góða vinkonu. Hann vill helst bara hanga heima og dunda sér á sama tíma og ég hef skroppið í 10 kaffiboð. Það eru varla til dæmi um að hann skipti skapi en ég telst mjög blóðheit. Í stuttu máli þá fékk hann persónuleikann hennar mömmu en ég persónuleika pabba.

En við eigum það þó sameiginlegt að vera einfaldar sálir sem er ákaflega einfalt að gleðja. Gott dæmi er þegar hún elsku Sandra mín flutti út. Hún skildi eftir gjöf handa okkur. Gjöfin var "chuck-a-duck", eða lítil slöngvibyssa sem kastar litlum djöflaöndum. Og við systkinin skemmtum okkur svo konunglega við að skiptast á skjóta öndum á hvort annað að það má líkja því við lítil börn að fara í Disneyland í fyrsta skipti. 

Ég keypti mér fjarstýrðan bíl um daginn. Sem betur fer erum við orðin svo stór að við rífumst ekki lengur um dótið heldur skiptumst á. Þið getið rétt ímyndað ykkur gleðina hér á bæ þegar við leikum okkur með bílinn.

Svona fór það þá!

Ég var skorin í gær. Og ekki bara á einum stað. Sérfræðingurinn að sunnan hann Sævar sagði að hinn endajaxlinn væri ekki í góðum málum. Svæðið svo stokkbólgið að hann væri á síðasta séns. Ég vissi að það væri bólgið, bólgan var svo mikil að jaxlinn var kominn á kaf. Enda gat ég ekki tuggið þeim megin í munninum. Ég hélt að þetta væri bara út af sýkingunni en svo var ekki. Kaldhæðnislegt að jaxlinn sem byrjaði allt vesenið var til friðs síðustu dagana en þá var það hinn sem olli vandræðum. Þeir voru báðir skornir úr og ég þarf ekki að hafa áhyggjur af því aftur að endajaxlar ráðist á beinin mín. Nú eru engir eftir. Muha. Þetta var samt ekki kvalarlaust. Það er víst mjög erfitt að deyfa undir bólgur, eitthvað í sambandi við að deyfingin nær illa í gegn, svo að ég var bara hálfdeyfð meðan ósköpin dundu yfir á hægri jaxlinum. Það er víst ekki sprautað oftar en þrisvar og eftir 3 deyfingar var ég enn ekki deyfð. Það var sárt. Ég var svo ónýt í gær að ég kom nánast því engu í verk. Gerði verkefni í stærðfræði og ekkert meir. Ég var búin að ákveða að ég yrði bara hress og gæti allt því mér fannst þetta ekki hljóma svo alvarlega, bara einhver tanntaka. Ég er líka þekkt fyrir það að ætla mér of mikið á köflum.

Ég er á fljótandi fæði núna. Mikið djöfull er ég svöng. Ég þrái mat aldrei eins mikið og þegar ég er annaðhvort á fljótandi eða fastandi. Ég er reyndar vön, búin að þurfa að fara í svo margar rannsóknir uppi á sjúkrahúsi sem að ég hef þurft að svelta fyrir, í allt að 3 sólarhringa. 

En ég lít ekki út eins og fílamaðurinn eins og læknirinn var búinn að hræða mig með. Enda er ég þannig að ég sýni hvorki mar né bólgur. Það er mjög erfitt að merja mig.

Ég fór á Sálina í Sjallanum á laugardagskvöldið með Jóa og Ingibjörgu. Það var svo gaman. Sögurnar ætla ég samt ekki að segja hér.

Ég ætla að halda áfram að reyna að gera eitthvað. Er eitthvað voða afkastalítil núna.  

 

"Hvað er að gerast?"

... hljóta þeir sem líta inn um gluggann minn að spyrja sjálfa sig. Ekki það að ég vilji að fólk sé mikið í þeim bransa að líta inn um gluggann minn but you never know..

Því þeir sáu þegar ég stökk upp og dansaði um íbúðina, hoppaði um sveiflandi höndum, söng og brosti út að eyrum. 

Nei, það eru ekki lyfin. Og nei, ég er ekki endanlega búin að tapa mér. Ekki meira en fyrri daginn allavega.

Ég var að fá góðar fréttir. 

Í kvöld verður fagnað með litlu matarboði. Og svo farið á ball annað kvöld. Mér er sama þó ég verði skorin snemma á sunnudaginn. Ég ætla samt á ball. ..ball.. ball.. dansi.. dansi...

Ég ætla að stoppa áður en ég fer út í ruglið.

Drottinn minn...

... mikið djöfull finn ég til..

Eftir að hafa þráast við alla síðustu viku þá er ég loksins lögst. Fór til læknisins í gær og hún lét mig fá fullt af eitursterkum sýklalyfjum. Já, ég fékk svakalega sýkingu í LÁRÉTTA endajaxlinn minn. Og þar sem ég taldist víst ekki bráðatilfelli þá mátti ég bíða í tæpa viku eftir tíma til þess að láta skoða hann. Fór í svona OPG myndatöku í gær, það er svakaleg græja. Mig langaði reyndar að fá eintak af myndinni. Flottar tennur. Sýkingingunni hafði tekist að dreifa sér í hinn endajaxlinn, kjálkann og hálsinn. Er með svona flotta kúlu á hálsinum. Og svona skemmtilega bólgin í andlitinu. Ég lít út eins og eitthvað afbrigði af fílamanninum sem sagt. Svo sárt. Nú loksins gat ég verið fegin að hafa farið í hálskirtlatökuna forðum, læknirinn sagði að ef ég væri með þessa hálskirtla þá gæti ég ekki andað núna. Hálsinn væri alvega lokaður í staðinn fyrir næstum lokaður eins og hann er núna. Ég hef lítið getað borðað síðustu daga. Ég hef hvort eð er ekkert verið svöng. Ég lifi af.

Nema ef Orri væri að segja söguna. Þá gæti ég dáið. En hann er líka með eindæmum dramatískur. 

Það kemur svo dúddi að sunnan til að skera endajaxlinn lárétta í burtu. Þetta er víst svo stór aðgerð að læknarnir hér í bæ treysta sér ekki í verkið. Það varður gert á sunnudaginn og ég má búast við verða enn bólgnari eftir aðgerðina. Ég heyrði meira að segja minnst á gul og græn. Þetta verður fróðlegt.

Merkilegt hvað ein tönn getur skaðað mikið út frá sér og valdið miklum þjáningum.

Og kostað, 30.000kr í kreppunni. Það sígur á varasjóðinn minn.

Ekki nóg með það heldur ákvað rennilásinn á minni ástkæru úlpu að gefa sig. Svo ég hef verið úlpulaus loksins þegar vetur konungur lét sjá sig. Ég er að spá í að rölta yfir í Sunnuhlíð þegar ég verð frískari og setja úlpuna mína í viðgerð frekar en að kaupa mér nýja úlpu. I like it. 

En ég hef allavega haft trygga trefilinn minn. Sem ég hef varla tekið af mér svo dögum skipti. Spurning um að henda honum í þvottavélina. Vel merkta Manchester United trefilinn. "Manchester best" eins og Sunneva litla frænka myndi segja.

En fyrir utan þessi minniháttar skakkaföll þá hef ég það mjög gott. Ég á jarðarber sem ég hlakka til að borða um leið og ég kem þeim niður. mmmmm.. jarðarber..

Nú er senn að líða...

... alveg stórmerkilegur dagur. Í dag eru liðin nákvæmlega 51 ár síðan fæddist merkilegur og frábær maður. Í dag hefði pabbi orðið 51 árs.

 

 

 

Pabbi og Flóki.

 

 

 

Ég fór með rósir á leiðið hans í dag en það var allt svo gaddfreðið í kirkjugarðinum og ekkert vatn þvi það var frosið í slöngunum. Ég hugsaði með mér að pabbi var hvort eð er ekki svo hrifinn af blómum og hann væri ánægðari ef ég gæfi afa og ömmu vöndinn. Ég hitti reyndar akkúrat á tímann þegar þau voru ekki heima svo ég laumaðist bara inn og skildi rósavönd eftir á eldhúsborðinu heima í Hátúni. Ég hefði viljað vera fluga á vegg þegar þau komu heim og sjá undrunarsvipinn á þeim.

Ég reyndi að gera dagamun í dag en það hefði auðvitað alltaf verið æðislegast ef hann hefði verið hér til að fagna. Það er bara ekki í boði.
Hann verður með okkur í anda á jarðarförinni á morgun.

Ég ætla að taka það fram að þegar ég byrjaði að skrifa færsluna var 3. október. Tölvan fraus og var með vesen sú bölvaða ***.

Evil Eye..

"Hvað kom fyrir augað í þér?" er spurning sem að ég heyrði svona 10 sinnum á dag í síðustu viku. "Hví?", spyrjið þið sem ekki sáuð mig.             

 

 

 

 

 

 

 

 

En það fer ekki á milli mála hvað gerðist. Það er andsett. Það komst illur andi í það á meðan ég svaf sem stefnir á heimsyfirráð. 

Óskar verkstjóri hafði samt aðra skýringu. Hann hafði reyndar nokkrar skýringar. Ég ætla taka það skýrt fram þannig að það fari ekki á milli mála að hann er dalvíkingur. Ein skýringin hans var sú að þetta gerðist hjá gömlu fólki. Sérstaklega ef þau eru hreinræktaðir Árskógsströndungar.

 

You klukked me!

Ég var meira að segja tví-klukkuð!!

Fjögur störf sem að ég hef unnið um ævina:

1. Vélvirki í Slippnum.
2. Fyrsti vélstjóri á Skafta HF-48
3. Fiskvinnslukona hjá ÚA.
4. Pizzasendill, þjónn, afgreiðsla og aðstoð í eldhúsi á Pizza 67.

Fjórir staðir sem að ég hef búið á um ævina:

1. Öldugata 7, Árskógssandi.
2. Öldugata í Reykjavík (ekki lengi samt)
3. Öldugata 19 og 21 á Sandinum (eftir brunann) 
4. 11 mismunandi heimilisföng á Akureyri. Ég hef meira að segja afrekað að búa í þremur mismunandi húsnúmerum í Vestursíðunni.

Fjórar bíómyndir sem að ég held upp á:

1. The Matrix (fyrsta myndin)
2. Pirates of the Caribbean.
3. From Dusk till Dawn (fyrsta myndin)
4. Anastacia.

Fjórir sjónvarpsþættir í uppáhaldi:

1. Top Gear.
2. Friends.
3. Buffy the Vampire Slayer og Angel.
4. Bones og C.S.I (auðvitað Las Vegas þættirnir)

Ég veit að ég skrifaði tvo þætti á tveimur stöðum en ég gat ekki valið á milli og þessir sem eru í sama sæti eru keimlíkir.

Fjórar bækur sem að ég hef lesið oftar en einu sinni:

1. Dætur Regnbogans eftir Birgittu H. Halldórs. (hversu sárt sem ég sakna hennar, eintakið mitt hvarf).
2. Allt eftir Sidney Sheldon, bækurnar "Í Tvísýnum Leik"1 og 2 í sérstöku uppáhaldi.
3. Da Vinci Code eftir Dan Brown, svo og "Englar og Djöflar".
4. Allar Harry Potter bækur J.K Rowling.

Matur sem er í uppáhaldi:

1. Hamborgarhryggur í brúnni sósu með frönskum.
2. Lax.. Má vera soðin eða steiktur eða grillaður eða ofnsteiktur.. mmm.. lax
3. Kjúklingur a la mamma.
4. Nautakjöt með bernaise og frönskum.

Fjórar síður sem að ég heimsæki daglega (fyrir utan bloggsíður):

Ég fer svona vikulega á netið en ég skoða stundum:
1. google.com (upphafssíðan mín)
2. mbl.is
3. youtube.com
4. illwillpress.com

Fjórir staðir sem að ég hef heimsótt í fríum:

1. Arnarstapi
2. Heiðmörk
3. Mývatn
4. Akranes

Fjórir staðir sem að ég myndi vilja vera á núna:

1. Einhvers staðar með pabba.
2. London hjá Önnu.
3. Trier hjá Söndru.
4. Á Old Trafford að horfa á Manchester United rúlla yfir Arsenal (er ekki í gangi núna en samt alltaf draumurinn)

Fjórir bloggarar sem að ég klukka:

1. Ingibjörg
2. Júlía
3. Anna
4. Sandra

 Þá loksins að ég bloggaði. Ég reyni að láta ekki líða eins langt á milli næst ;)